ในที่สุดก็ได้ Tag ซะที ฮ่า ๆ

ก่อนหน้านี้ได้แต่อ่านของคนอื่นอย่างเดียว

และก็คิดเล่นๆ ว่า " ทำไม ไม่ส่งให้กรูม่างว๊า " 55+

ไม่ถึงขนาดนั้นซักกะหน่อย บางคนสงสัยว่า มันพูดเรื่อง Tag ๆ อะไรของมันว่ะ

จะบอกให้รู้ไว้ครับ ...

" Blog tag คือ การบอกสิ่งที่เกี่ยวกับตัวเอง 5 อย่าง

ที่คนอื่นไม่ค่อยรู้ แล้ว tag ต่อให้คนอื่นทำไปเรื่อยๆ "

ผู้ที่ส่ง Tag มาให้ผมมีด้วยกัน 2 คน

ในระยะเวลาใกล้เคียงกันคือ

- นก[ .. a k i n a ..*] สาวน้อย( รึเปล่า ) ที่ชอบนักร้องเกาหลี

เป็นอย่างสูง ทราบประวัตินักร้องที่ชอบอย่างระเอียดยิ๊บ

ใครที่เป็น สาวกนักร้องเกาหลีเหมือนนก

ก็เข้าไปทำความรู้จักกันได้ครับ

- พี่แนน[~ M@shiiro ~ ] พี่ชายสุดเลิฟ เค้าเป็นมนุษย์ online

ที่ใช้เวลาท่องเที่ยวอยู่แต่ในโลก Internet มากกว่าโลกที่เค้าอยู่

ชอบทำตัวเป็นนกฮูก เล่นคอมโต้รุ่ง ในอนาคตอาจมีวิวัฒนาการ

ไปเป็น หมีแพนด้า ได้ในไม่ช้านี้

เรื่องที่หนึ่ง :: ฉายาที่ได้รับ

``จู๋, เกาลัด, เจ้าชาย`` ที่บอกไปนั้นคือฉายาที่ได้รับมา

ตั้งแต่ประถมจนถึงปันจุบัน เราจะมาไล่รายละเอียดกันทีละฉายา

`` จู๋``-ไอ้ที่ได้รับฉายานี้มานั้นไม่ได้มีหน้าเหมือน จู๋

หรือมีลำตัวที่คล้ายคลึง จู๋ อย่างที่หลายคนคิดแต่อย่างใด-*-

เพียงแค่ในวัยเด็กปากเรา (แอบ)จู๋ เท่านั้นเอง

แล้วพอจบชั้น ป.6 ไป เข้า รร.ใหม่

เพื่อนที่อยู่ รร. ตอนประถมด้วยกัน

มันก็ยังเอาฉายานี้ไปเผยแพร่ให้เพื่อนใหม่รู้กันอีก

และก็เรียกกันอีก ปัจจุบันนี้ฉายานี้ได้เลือนลางหายไปนานพอสมควรแล้ว

`` เกาลัด ``-ฉายานี้ได้เมื่ออยู่ ม.4 เนื่องด้วย ทรงผมเราเป็นเอกลักษณ์

ไม่เหมือนใคร ด้วยผมหน้าที่ยาว.. อธิบายไม่ถูกง่ะ

สรุปว่าถ้าดูรวมๆทั้งหัวแล้วจะเหมือนเกาลักอ่ะ -*-

ปัจจุบันฉายานี้ ยังมีคนเรียกอยู่บ้าง นานนที

`` เจ้าชาย ``-ด้วยมาด นิ่ง เข้ม หล่อ (^^")/ ของเรา

จึงได้รับฉายานี้มาเมื่อตอนที่อยู่ ม.ต้น ปัจจุบัน

ยังมีคนเรียกอยู่ เนื่องจาก ยัง นิ่ง เข้ม หล่อ (^^")/ เหมือนเดิม

555+

เรื่องที่สอง:: ความฝัน

ความฝันในที่นี้ไม่ได้หมายถึง นอนแล้วฝันนะ

หมายถึงสิ่งที่อยากเป็น อยากทำในอนาคต

ตั้งแต่เด็กๆ ซึ่งมีหลากหลายมากมาย ดังนี้

1. อยากเป็นหมอ - ตอนประถม

2.อยากเป็นนักร้อง - ตอนประถม

3. อยากเป็น Dj. - ตอนมัธยมต้น

4. อยากเป็น สจ๊วด - ปัจจุบัน

เรื่องที่สาม :: เรียน

ใคร้จะรู้ ว่าปัจจุบันนี้ หลังจากมีมหาลัยเรียนต่อแล้ว

ความรู้ในห้องเรียน ไม่ได้เข้าหัวเลยแม้แต่น้อย

จะไปได้ความรู้ก็ตอนเรียนพิเศษตอนเย็น

ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เคยพยายามตั้งใจ

เรียนในห้องเรียนแล้ว ก็ไม่รู้เรื่อง

อาจจะเกี่ยวด้วยว่า

เด๊วนี้เพื่อนที่นั่งรอบข้าง

เรียนหนังสือน้อยลงไป ทำให้เราไม่กระตือรือร้น

วันๆ ชวนกันเล่น Slave ขนาดอาจารย์สอนหนังสืออยู่

ยังไม่วางมือเลย เล่นกันอยู่ 4 คน เล่นทุกคาบ ทุกชั่วโมง สลับกานเป็น สลาฟเป็นคิง

ทำแบบนี้ติดต่อกันเป็นเวลา 2 วันแล้ว แอบอึ่งว่า วันนี้กุมา รร.เพื่อเล่น ไพ่ ใช่มั้ย -*-

เรื่องที่สี่ :: พูด

ใค้รมานจะไปรู้ว่า คนที่เขียนบล็อกคนนี้

มานจะเป็นคนพูดน๊อยน้อย

ยั่งกับว่า ทักษะการพูดไม่ค่อยทำงาน

หุหุ ก็ไอ้เรามันเป็นคนที่ไม่ชอบพูดมาก

จะพูดก็พูดแต่อะไรที่มันน่าพูด

ส่วนมากจะเน้นฟังคนอื่นมากกว่า

แต่ถ้าวันไหนเจ้าเข้า ก็จะพูดมากจนคนรอบข้างแปลกใจ

ขอแนะนำอย่างนึงในฐานะที่เป็นคนชอบฟังมากกว่าพูด

การฟังมันช่วยให้เรารู้สิ่งต่างๆ รอบตัวเราได้เป็นอย่างดี

ถ้ามัวแต่พูดมาก ระวังจะไม่รู้ความเคลื่อนไหวรอบตัว

และก็จะเป็นสาเหตุที่ทำให้คนอื่นรำคาญ หุหุ