ม.6/4
สาธิต บูรพา เด่นสง่ากลางฟ้าใส
บางแสนแดนเยาว์วัย ที่ภูมิใจได้เล่าเรียน
บัดนี้ถึงเวลา ต้องไขว่คว้าอย่างพากเพียร
ความรู้ที่อ่านเขียน จำจวนเจียนต้องจากไกล
สู่โลกที่กว้างกว่า เพื่อศึกษาคว้าฝันใฝ่
หนทางที่ต้องไป ตามที่ใจเราต้องการ
จากเพื่อนจากรุ่นน้อง ลากจากห้องครูอาจารย์
เคยคู่อยู่มานาน ต้องพ้นผ่านอำลาไป
คิดถึงซึ่งผองเพื่อน มิลืมเลื่อนเคลื่อนจากใจ
ไม่รู้อยู่หนใด ใกล้หรือไกลไม่เจอกัน
พวกเราหกทับสี่ เป็นเพื่อนซี้ที่สุขสันต์
พากเพียรเรียนด้วยกัน ทุกวานวันยังตราตรึง
ห้องเรียนที่ชั้นสี่ นั้นเคยมีเสียงอื้ออึง
วิ่งเล่นกันปังปึง เสียงตังตึงถึงพื้นดิน
กระดานเป็ไวท์บอร์ด ขาวตลอดเหมือนพื้นหิน
พัดลมเป่าเคลื่องบิน ที่เคยชินพับร่อนกัน
นกแนทนุ่นนาว เบส คุยเกินเหตุหฤหรรษ์
เม้าท์แตกแหกปากกัน อย่างเมามันส์ทุกวันวาน
นุ้ย ปลา คู่ฮาเฮ เจ้าชายเป้ เท่ห์เบิกบาน
แฮนด์ โอโอ้สุดหวาน นัท สำราญ ปุ๋ย คู่กัน
พี่ กุ้ง ลุงคนเก่ง สวยอวบเด้ง บิ๋ม เท่านั้น
เพื่อน ปริ๊นส์ เว้อร์ทั้งวัน เพื่อนเรียกกันว่าคนลาว
เรื่องศิลป์ต้อง ปุ้ย เต้นท์ วาดรูปเด่นเห็นแล้วหนาว
เด็กแนว ยิม แพรวพราว ชอบกวนเท้าเพื่อนทุกที
สุดหล่อขอให้ นิกส์ ใครอยากกิ๊กก็แห้วฟรี
เบลล์ เอ๋อเบลอเบลอดี หลับทุกที่นี่ ตั้ว ไง
ตัวป่วนต้องก๊วน เต้อร์ คิวก็เว้อร์ไม่แพ้ใคร
บลู พูดว่าอะไร พูดยังไงเพื่อนก็งง
อิงลิช บีช เธอโปร เชอร์รี่ โก้โอ้สาวหลง
เห็น พุทธ แล้วต้องปลง ทวงได้ลงเงินของเรา
ยายชา มามาดนิ่ง แต่ตัวจริงร้ายไม่เบา
โป้ง โย่งคงขี้เซา มาเรียนเอาสายทุกที
มาดโหดเหมือนโกรธกัน ที่จริง อั๋น นั้นใจดี
พิมพ์ ตอง ทั้งสองนี่ คุยด้วยทีมีหลุดฮา
มือหนักต้องหนู เกตุ เมื่อมีเหตุให้พึ่งพา
นัทปิ้ว ลิ่วลอยมา มุกไม่ฮาพาเพื่อนเซ็ง
เกม นั้นเขารักเด็ก ตัวเล็กเล็กสเปกเจ๋ง
มาดแอ๊กคงต้องเล็ง น็อต เหมาะเหม็งเก๊กทั้งวัน
ยังมี แม็กซ์ กับ เก่ง ที่ต้องเด้งกระทันหัน
แต่ก็เป็นเพื่อนกัน ผ่านหลายวันรักกันดี
ทั้งสามสิบแปดคน รักกันจนทุกวันนี้
วันผ่านอีกนานปี เราจะมีกันและกัน
อาจารย์เพ็ญทิพย์ หนอ เราวอนขอมาสู่ขวัญ
อาจารย์อุไรวรรณ เรียนกับท่านมาเนิ่นนาน
อาจารย์สมศิริ ท่านชมติดั่งลูกหลาน
ขอขมาท่านอาจารย์ ผู้ประทานรักให้เรา
อาจารย์ที่ปรึกษา ผู้เมตตาศิษย์ศิษย์ขลาดเขลา
แม้นชั่วหลงมัวเมา ท่านขัดเกลาจนได้ดี
สายใยสายสัมพันธ์ มีให้กันจากวันนี้
ไม่ว่าอีกนานปี จะยังมีกันและกัน
พวกเราหกทับสี่ สามัคคีมีสุขสันต์
เพื่อนพ้องพี่น้องกัน จงแบ่งปันสุขทุกข์ไป
เทาทองทั้งสองสี จะยังมีอยู่ในใจ
ไม่ว่าแห่งหนใด ความภูมิใจจะอยู่ดี
น้ำตาอาจไหลริน จนหมดหมดสิ้นจากใจนี้
แต่เรายังคงมี หกทับสี่ตลอดไป
เพื่อนเอ๋ยเพื่อนจงนึก จงระลึกอยู่ในใจ
ความหลังครั้งเยาว์วัย แม้จากไปไม่กลับมา
แต่เพื่อนยังคงอยู่ ยังเคียงคู่ยังคอยหา
วันหนึ่งจะกลับมา อยู่พร้อมหน้ากันอีกที
ขอบคุณวันเวลา ขอบคุณฟ้า ณ ที่นี้
ขอบคุณเรื่องดีดี ขอบคุณที่ได้พบกัน
ถึงแม้ว่าวันนี้ จะไม่มีเธอกับฉัน
แต่เราคือเพื่อนกัน ทุกคืนวันนิรันดร์เอย
Cradit : NuTPeW
คนแต่งก็คือ NuTPeW นั่นเอง
แต่งเก่งโคตรๆ ความพยายามสูงมากๆ
ชอบ ๆ กาพย์นี้ ชอบมาก 555+
ทำให้คิดถึงเพื่อนๆ และอาจารย์
ไว้ในอนาคตกลับมาอ่านจะได้นึกถึงได้ครบทุกคน อิอิ
มันยาก
