วันนี้ไปงานศพพี่โอ๋มา

พี่แกเสียวันรับเสด็จพอดีเลย ตอน 6 โมงเย็นกว่าๆ

พี่โอ๋เป็นพี่ที่ดีคนนึง เค้านอนอยู่ห้องข้างๆ

และก็ชอบเข้ามาในห้องผมบ่อยๆ

เสียใจและเสียดายพี่แกมาก ไม่น่าเลย

วันที่ไปงานศพออกจากมหาลัยตอนบ่ายโมงกว่าๆ

นั่งรถของมหาลัยไป ที่จังหวัดพังงา

ซึ่งไกลพอสมควรมีฝนตกปรอยๆตลอดทาง

ทางน่ากลัวนิดหน่อยเนื่องจากต้องผ่านเขา

มีหินก่อนเท่ากำปั้นถูกมัดรวมกันแล้วมาวางกองกันไว้กันดินถล่มด้วย

แต่วิวธรรมชาติที่มองลงจากเขาลงไปสวยมาก ๆๆ

ไปถึงพังงาก็เย็นแล้วฟ้าเริ่มมืด

งานศพนี้จัดที่บ้านพี่โอ๋

พอไปถึงก็ไปไหว้ศพก่อน แล้วแม่พี่โอ๋ก็เรียกกินข้าว

กินกันเสร็จก็นั่งรอพระสวดกันแม่พี่โอ๋ก็เดินแจกด้ายแดงและตอนแจกก็ร้องไห้ไปด้วย

น่าสงสารแม่พี่โอ๋จัง พอถึงประมาณ ทุ่มนิดๆ

อาจารย์ก็เรียกกลับขึ้นรถ เนื่องจากกว่าจะไปถึงมหาลัยมันจะดึกและเด๊วอันตราย

เลยไม่ได้อยู่รอพระสวด ก่อนกลับได้ไปไหวพี่โอ๋อีกรอบ

โดยมีพี่ช้าง แน็ก พี่โน๊ตและผมได้ให้คำสัญญากับพี่โอ๋ว่า

จะช่วยกันพัฒนาคณะให้ดีขึ้น

และก็กลับมหาลัยประมาณ 5 ทุ่มกว่าๆ

แวะเซเว่นซื้ออ มาม่าคัพและก็ไส้กรอดกินด้วยกานและก็ขึ้นหอ

.

" ยังไงพวกผมก็ยังคิดถึงพี่เสมอนะครับ

แล้วสักวันเราคงได้เจอกันอีก... "